Nowotwory grasicy: lenwatynib z pembrolizumabem daje długie przeżycia

Końcowe wyniki badania II fazy PECATI wskazują, że połączenie lenwatynibu z pembrolizumabem może dawać długotrwałą kontrolę choroby u chorych na zaawansowane nowotwory grasicy. Dotyczy to osób, u których rak postępował mimo chemioterapii opartej na platynie. Autorzy podkreślają jednak, że leczenie niesie ryzyko poważnych działań niepożądanych.

Rzadki nowotwór bez ustalonego standardu

Nowotwory grasicy to rzadkie guzy w klatce piersiowej, rozwijające się w narządzie leżącym za mostkiem. Do najbardziej agresywnych należą grasiczak typu B3 i rak grasicy. W zaawansowanej chorobie pierwszym wyborem jest chemioterapia z udziałem platyny. Gdy przestaje działać, nie ma ustalonego standardu leczenia drugiego rzutu, i właśnie tę lukę próbowano wypełnić w badaniu.

Lenwatynib to doustny lek hamujący kinazy tyrozynowe, który działa m.in. przeciwnaczyniowo. Pembrolizumab to dożylny inhibitor immunologicznego punktu kontrolnego, czyli lek pobudzający układ odpornościowy do walki z nowotworem. Badacze sprawdzali, czy połączenie obu mechanizmów da trwalszy efekt.

Kto brał udział i jak leczono

W badaniu wieloośrodkowym, bez grupy kontrolnej, uczestniczyło 43 pacjentów z przerzutowym grasiczakiem B3 lub rakiem grasicy. U wszystkich choroba postępowała po co najmniej jednym schemacie z platyną. Wykluczono osoby z wcześniejszymi chorobami autoimmunologicznymi. Chorzy przyjmowali lenwatynib w dawce 20 mg na dobę oraz pembrolizumab w dawce 200 mg co trzy tygodnie, do progresji, nieakceptowalnej toksyczności lub maksymalnie 35 cykli.

Grupa była trudna: 84% stanowili chorzy na raka grasicy, prawie dwie trzecie miało chorobę w stadium IVB, ponad połowa co najmniej trzy miejsca przerzutów, a około 44% otrzymało już dwie lub więcej linii leczenia.

Co pokazały wyniki

• Mediana czasu wolnego od progresji wyniosła 22,1 miesiąca (we wcześniejszej analizie 14,9 miesiąca).
• Mediana przeżycia całkowitego wyniosła 40,2 miesiąca, a po trzech latach żyło 53% pacjentów.
• Odsetek odpowiedzi na leczenie wyniósł 25,6%, w tym jedna odpowiedź całkowita. Mediany czasu trwania odpowiedzi nie osiągnięto.
• Kontrolę choroby, czyli zmniejszenie lub stabilizację guzów, uzyskano u 93% chorych.

Mediana obserwacji wynosiła 24,6 miesiąca. Wyniki opublikowano w „Journal of Thoracic Oncology”.

Cena skuteczności: działania niepożądane

Działania niepożądane stopnia 3. lub wyższego, związane z leczeniem, wystąpiły u 44,2% pacjentów. U 27,9% trzeba było odstawić przynajmniej jeden z leków z powodu toksyczności. Objawy immunologiczne dotyczyły 39,5% chorych i obejmowały ciężkie przypadki zapalenia jelita grubego, płuc, mięśnia sercowego i mózgu oraz uszkodzenie wątroby. W trakcie badania zmarły dwie osoby, ale zdaniem badaczy nie miało to związku z terapią.

Dr Jordi Remon z Gustave Roussy pod Paryżem ocenia, że kombinacja może być opcją dla wybranych pacjentów po niepowodzeniu chemioterapii z platyną, pod warunkiem starannego monitorowania toksyczności. Remon zwraca też uwagę na ograniczenia: niewielką liczbę uczestników i brak grupy porównawczej. Nie można więc stwierdzić, że schemat jest lepszy od innych metod, ani ocenić wkładu każdego z leków osobno.

Co to oznacza dla pacjentów w Polsce

To wyniki badania klinicznego, a nie nowe zalecenia terapeutyczne. Z opublikowanych informacji nie wynika, by to połączenie było już standardem w leczeniu nowotworów grasicy, w tym w Polsce czy innych krajach UE. Dostępność takiej terapii zależy od decyzji lekarzy, rejestracji wskazań i zasad refundacji, których artykuł nie omawia.

Dla chorych na rzadkie nowotwory najważniejsze jest leczenie w ośrodku z doświadczeniem w tych schorzeniach. Pytania o nowe opcje, w tym udział w badaniach klinicznych, warto zadawać lekarzowi prowadzącemu. Autorzy zapowiadają dalsze badania, które mają ustalić optymalną kolejność terapii oraz wskazać pacjentów, którzy odniosą największą korzyść przy akceptowalnym bezpieczeństwie.

Źródło: Medical Xpress – „Final trial results show promising long-term survival with lenvatinib plus pembrolizumab in advanced thymic tumors”